چابهار مزیت جغرافیایی دارد اما از سوءمدیریت صدمه می بیند
به گزارش ایزو وب، یک کارشناس اقتصادی می گوید چابهار رقیب جدی ندارد، اما کندی توسعه زیرساخت ها و بلاتکلیفی در همکاریهای خارجی فرصتهای این بندر را محدود کرده است.
به گزارش ایزو وب به نقل از مهر، امیر امیری فر، مدیر مؤسسه توسعه «چشم مکران»، در گفتگویی ضمن اشاره به وضعیت چابهار، رقابت مطرح شده با بندر گوادر پاکستان را تا حد زیادی بزرگ نمایی شده دانست و اظهار داشت: مزیت جغرافیایی با ایران است، اما سوءمدیریت و تأخیر در تصمیم گیری ها سبب شده زمان از دست برود.
وی در رابطه با همکاری ایران و هند در چابهار اظهار نمود: با وجود گذشت بیشتر از یک دهه از توافق اولیه با هند، هنوز نقشه راه عملیاتی روشنی برای توسعه این بندر شکل نگرفته است. به قول او، قرارداد ۱۰ ساله ای که در اردیبهشت ۱۴۰۳ با طرف هندی به امضا رسید و ارزش آن حدود ۱۲۵ میلیون دلار اعلام شده بود، تابحال به موفقیت اقتصادی قابل توجهی منجر نشده است.
امیری فر اضافه کرد: برخی گزارش ها حاکی از آنست که طرف هندی حتی درحال واگذاری اپراتوری به یک شرکت ایرانی است و عملا تمایل چندانی برای ادامه مشارکت پررنگ در این پروژه ندارد.
مدیر مؤسسه توسعه چشم مکران در ادامه با رد ادعای پیشی گرفتن بندر گوادر از چابهار اظهار داشت: ظرفیت اسمی بندر گوادر حدود ۱۱ میلیون تن است، اما مجموع تخلیه و بارگیری انجام شده در این بندر طی حدود ۲۰ سال قبل تنها حدود ۶.۵ میلیون تن بوده است. به قول او، از نظر زیرساخت های بندری، آب خور مناسب و ظرفیت پذیرش کشتی های بزرگ، گوادر قابل مقایسه با چابهار نیست.
وی همینطور سهم گوادر از ترانزیت منطقه را بسیار ناچیز توصیف کرد و اضافه کرد: این بندر نه از نظر تأمین انرژی، نه از نظر توسعه جاده و ریل و نه از نظر شبکه ترانزیتی به سطح قابل توجهی نرسیده است. به قول او، حتی برای افغانستان و کشورهای آسیای میانه هم استفاده از مسیر گوادر مزیت اقتصادی قابل توجهی ندارد.
امیری فر ضمن اشاره به پروژه راه آهن چابهار–زاهدان، آنرا شریان اصلی اتصال این بندر به شبکه ریلی کشور دانست و اظهار داشت: عملیات اجرایی این پروژه سال هاست شروع شده، اما به سبب مشکلات تأمین بودجه و اولویت های مدیریتی با تأخیرهای طولانی رو به رو شده است.
وی اضافه کرد: بخش خاش–زاهدان این مسیر در سالهای اخیر به بهره برداری رسیده و بخش خاش–چابهار هم درحال اجراست. دولت وعده داده است این مسیر تا شهریورماه تکمیل شود، اما تحقق این وعده نیازمند تأمین منابع و پیگیری جدی است.
به گفته مدیر مؤسسه توسعه چشم مکران، چالش هایی مانند کمبود زیرساخت های آب، برق، جاده و ریل همچنان از موانع اصلی توسعه چابهار به شمار می روند. او تاکید کرد: مزیت جغرافیایی این منطقه بگونه ای است که در صورت تکمیل زیرساخت ها می تواند به یکی از مهم ترین مراکز لجستیکی منطقه تبدیل گردد.
امیری فر در آخر دو اولویت اصلی برای توسعه چابهار را تکمیل سریع راه آهن چابهار–زاهدان و تعیین تکلیف راهبرد همکاری با شرکای خارجی دانست و اظهار داشت: هنوز مشخص نیست چه موازنه ای میان همکاری با طرف های هندی و چینی در این منطقه دنبال خواهد شد.
وی همینطور استفاده از ظرفیتهای منطقه ای، همچون مسیرهای تجاری در رابطه با پاکستان، را برای کاهش فشارهای ناشی از محدودیت های تجاری مهم دانست و تاکید کرد: استفاده مؤثر از این ظرفیت ها می تواند نقش چابهار را در تأمین کالاهای مورد نیاز کشور تقویت کند.
به طور خلاصه مدیر مؤسسه توسعه چشم مکران در ادامه با رد ادعای پیشی گرفتن بندر گوادر از چابهار گفت: ظرفیت اسمی بندر گوادر حدود ۱۱ میلیون تن است، اما مجموع تخلیه و بارگیری انجام شده در این بندر طی حدود ۲۰ سال قبل تنها حدود ۶.۵ میلیون تن بوده است. دولت وعده داده است این مسیر تا شهریورماه تکمیل شود، اما تحقق این وعده نیازمند تأمین منابع و پیگیری جدی است.
منبع: isoweb.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب