بحران اقلیمی تهدید جدی برای منابع خوراک دام در ایران
به گزارش ایزو وب، یک کارشناس اظهار داشت: تغییرات اقلیمی با کاهش منابع خوراک و افت سلامت دام، امنیت غذایی و صنعت دامپروری ایران را تهدید می کند؛ چالشی که مواجهه با آن نیازمند تنوع بخشی به منابع و راهکارهای علمی است.
یادداشت مهمان، مجید موافق قدیری رئیس انجمن صنایع خوراک دام، طیور و آبزیان ایران و عضو هییت نمایندگان اتاق تجاری ایران، در دنیای امروز که تغییرات آب و هوایی به عنوان یکی از بزرگ ترین چالش های بشریت شناخته می شود، بخش کشاورزی و دامپروری بیشتر از سایر حوزه ها تحت الشعاع قرار گرفته است. منابع خوراک دام که اساس تولید پروتئین حیوانی را می سازند، مستقیما از این تغییرات صدمه می بینند. از آنجاییکه تقاضای جهان برای غذاهایی با محصولات حیوانی به صورت قابل توجهی روندی رو به رشد دارد، تغییرات آب و هوا می تواند این روند را مختل کرده و منجر به کمبودهای جدی در زنجیره تأمین غذا شود.
ایران کشوری است که بخش عمده ای از اقتصاد روستایی آن وابسته به دامپروری است و تغییرات آب و هوایی می تواند بخش عمده ای از این تولیدات را تهدید نماید. این تهدیدات می توانند هم بشکل مستقیم و هم غیرمستقیم بر منابع خوراک دام اثرگذار باشند.
تاثیرات مستقیم بر تولید و کیفیت خوراک
تغییرات آب و هوایی همچون افزایش دما، کاهش بارش و رویدادهایی مانند خشکسالی و سیل مستقیما بر تولید غلات و علوفه تأثیر می گذارد. افزایش دمای جهانی می تواند بازده محصولات کلیدی مانند ذرت، گندم و سویا را کم کند، چونکه گرمای بیش از اندازه کیفیت تغذیه ای گیاهان را کم می کند. از طرفی در مناطق خشک کمبود آب می تواند تولید علوفه را کم کند که این امر تولیدکنندگان را ملزم به وابستگی بیشتر به واردات می نماید و قیمتها را افزایش دهد. ضمن این که تغییرات در الگوهای بارش می تواند منجر به شیوع آفات و بیماری های گیاهی شود که کیفیت خوراک را کاهش داده و خطر آلودگی به سموم قارچی مانند آفلاتوکسین را افزایش دهد. مشکلی که می تواند منجر به مرگ و میر بخش عظیمی از جمعیت دامی شود.
در ایران این تاثیرات به علت موقعیت جغرافیایی خشک و نیمه خشک تشدید می گردد. افزایش دما می تواند تولید دام را به علت تنش و استرس گرمایی کم کند. از طرفی کاهش بارش منجر به افت کیفیت و کمیت علوفه می شود و رقابت بین مصرف انسانی و حیوانی را هم می افزاید.
منطق می گوید این تاثیرات زنجیره ای هستند: کاهش تولید غلات نه فقط خوراک دام را کمیاب می کند بلکه رقابت بین مصرف انسانی و حیوانی را تشدید می نماید و با ادامه روند گرمایش، این رقابت می تواند به بحران های غذایی در جهان منجر شود. در ایران وابستگی به واردات غلات در وضعیت بحران و تحریم، چالش ها را دو چندان می کند و نیاز به استراتژی های بومی را برجسته تر می سازد.
تغییرات غیر مستقیم بر سلامت و راندمان دام
علاوه بر منابع خوراک دام، تغییرات آب و هوایی بر خود دام و طیور هم تأثیر می گذارد و چرخه تولید را مختل می کند. گرمای شدید می تواند مصرف خوراک دام را کم کند چونکه حیوانات برای حفظ تعادل حرارتی، انرژی بیشتری صرف می کنند و این امر منجر به کاهش وزن، شیر و تخم مرغ می گردد. در مرغداری ها افزایش دما می تواند نرخ مرگ و میر را به صورت قابل ملاحظه ای افزایش دهد چونکه طیور حساسیت بالایی به استرس حرارتی دارند.
از سوی دیگر تغییرات در الگوهای بیماری ها به علت رطوبت بالاتر می تواند سلامت گله ها را تهدید کند و هزینه های دامپزشکی و سلامت دام را افزایش دهد.
در کشورمان این تاثیرات غیرمستقیم با افزایش خشکسالی و سیل ها تشدید می گردد. استرس حرارتی و کمبود رطوبت رشد دام را مختل کرده، شیوع بیماری ها را افزایش داده و راندمان کلی گله ها را بشدت می کاهد که این چرخه معیوب را در قسمت دامپروری ایران تشدید می کند.
راه حل ها و چشم اندازهای آینده
برای مواجهه با این چالش ها نگاههای منطقی و مبتنی بر علم ضرورت دارد. تنوع بخشی به منابع خوراک دام، مانند استفاده از گیاهان مقاوم به گرما یا خوراک های جایگزین و بهره مندی از تکنولوژی و ظرفیتهای بالقوه و بالفعل کارخانجات خوراک دام، طیور و آبزیان و البته توسعه کشت فراسرزمینی می تواند تا حدی وابستگی به نهاده های دامی وارداتی پر مصرف را کم کند.
بطور خلاصه، ایران کشوری است که بخش عمده ای از اقتصاد روستایی آن وابسته به دامپروری است و تغییرات آب و هوایی می تواند بخش عمده ای از این تولیدات را تهدید نماید. در ایران این تاثیرات به دلیل موقعیت جغرافیایی خشک و نیمه خشک تشدید می گردد. برای مواجهه با این چالش ها نگاههای منطقی و مبتنی بر علم ضروریست.
منبع: isoweb.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب