چطور کریدورهای بین المللی جایگزین میدان های نبرد می شوند؟
به گزارش ایزو وب، یک کارشناس حمل و نقل ترانزیتی اظهار داشت: کریدورهای ترانزیت بین المللی با گره زدن منافع اقتصادی کشورها به امنیت مسیرها، می توانند به جای تشدید تنش های نظامی، مانع تشکیل میدان های نبرد شوند.
سهیل مصباح، کارشناس حمل و نقل ترانزیتی در گفتگو با خبرنگار مهر ضمن اشاره به نقش کریدورهای بین المللی در پیشگیری از وقوع جنگ، اظهار داشت: عبور کریدورهای بین المللی از یک کشور به معنای عبور سرمایه کشورهای مختلف از قلمرو آن است؛ موضوعی که موجب گره خوردن امنیت کشورها به یکدیگر می شود.
وی اضافه کرد: این کریدورها در طول تاریخ، در خیلی از مقاطع زمانی توانسته اند از وقوع جنگ جلوگیری نمایند و با این حال، در بعضی دوره ها خود به عاملی برای بروز درگیری های نظامی تبدیل گشته اند.
این کارشناس حمل و نقل ترانزیتی افزود: در دوران جنگ سرد، کریدور برلین بعنوان مسیر مهم انتقال کالا و منابع میان برلین غربی و مناطق تحت کنترل متحدین در آلمان غربی نقش برجسته ای داشت. در سال ۱۹۴۸، زمانیکه اتحاد جماهیر شوروی کوشش کرد دسترسی زمینی به برلین غربی را مسدود کند، این اقدام می توانست به یک جنگ تمام عیار منجر شود.
مصباح بیان نمود: با این وجود، به جای تشدید درگیری نظامی، اقدامات دیپلماتیک و اجرای عملیات هوایی برای تامین کالاهای مورد نیاز برلین غربی باعث شد این بحران بدون وقوع جنگ حل وفصل شود. این تجربه تاریخی نشان داده است که کریدورهای بین المللی می توانند در شرایط بحرانی بعنوان ابزار بازدارنده عمل کنند.
وی ضمن اشاره به ریشه های اقتصادی و ترانزیتی جنگ جهانی اول تصریح کرد: یکی از علل شروع جنگ جهانی اول، رقابت قدرت های بزرگ بر سر کنترل مسیرهای تجاری و کریدورهای حیاتی انتقال منابع طبیعی و کالا بود. کشورهای بزرگ اروپایی، بخصوص بریتانیا و آلمان، برای تسلط بر این مسیرها وارد رقابت و درگیری شدند.
این کارشناس حمل و نقل ترانزیتی خاطرنشان کرد: کنترل کانال سوئز در جریان جنگ جهانی اول و دوم نقش حیاتی در انتقال منابع و جابه جایی کشتی ها ایفا کرد. همین طور کریدور ریلی میان آلمان و امپراتوری عثمانی یکی از فاکتورهای مهم در تشکیل جنگ جهانی اول بود و میتوان آنرا نمونه ای بارز از درگیری های نظامی ناشی از رقابت بر سر کریدورهای بین المللی دانست.
مصباح افزود: در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، آلمان تلاش داشت روابط خویش را با امپراتوری عثمانی گسترش دهد و در همین جهت، پروژه عظیم ساخت یک کریدور ریلی از برلین به بغداد، معروف به «کریدور برلین - بغداد»، را شروع کرد.
وی اظهار داشت: این کریدور ریلی به آلمان امکان می داد ارتباطات تجاری و نظامی خویش را با مناطق غرب آسیا، همچون منابع نفتی و طبیعی این منطقه، تقویت کند. همین مساله سبب نگرانی جدی قدرت هایی مانند بریتانیا و روسیه شد.
این کارشناس حمل و نقل ترانزیتی ضمن اشاره به ابعاد ژئوپلیتیکی این پروژه تصریح کرد: بریتانیا که کنترل هند را در اختیار داشت، نگران افزایش نفوذ آلمان در مناطق حساس خاورمیانه بود و روسیه نیز بیم آن داشت که آلمان از راه این کریدور به آسیای مرکزی و مناطق نفت خیز قفقاز و ایران دسترسی پیدا کند.
مصباح اضافه کرد: مجموعه این تنش ها و رقابتها در نهایت به بروز جنگ جهانی اول منجر گردید. نزدیکی سیاسی و نظامی آلمان و عثمانی و پیشرفت پروژه کریدور برلین - بغداد، به یکی از عوامل اصلی تشکیل ائتلاف ها و درگیری های گسترده در آن دوره تبدیل شد.
وی ضمن اشاره به شرایط فعلی یادآـور شد: در عصر حاضر نیز وجود کریدور شمال - جنوب می تواند نقشی کلیدی در تامین امنیت جمهوری اسلامی ایران ایفا کند، مشروط بر آنکه محمولات مهم و راهبردی از خاک ایران عبور داده شوند.
این کارشناس حمل و نقل ترانزیتی در انتها اشاره کرد کرد: با عبور کریدورهای بین المللی و افزایش ترانزیت کالا از مسیر ایران، منافع اقتصادی و راهبردی سایر کشورها به امنیت کشور گره می خورد و این مساله می تواند بعنوان عاملی بازدارنده در مقابل درگیری ها و جنگ های احتمالی عمل کند. به طور خلاصه این کریدورها در طول تاریخ، در بسیاری از مقاطع زمانی توانسته اند از وقوع جنگ جلوگیری نمایند و در عین حال، در بعضی دوره ها خود به عاملی برای بروز درگیری های نظامی تبدیل گشته اند. این تجربه تاریخی نشان داده است که کریدورهای بین المللی می توانند در شرایط بحرانی به عنوان ابزار بازدارنده عمل کنند. وی ضمن اشاره به شرایط فعلی یادآـور شد: در عصر حاضر هم وجود کریدور شمال - جنوب می تواند نقشی کلیدی در تأمین امنیت جمهوری اسلامی ایران ایفا کند، مشروط بر آن که محمولات مهم و راهبردی از خاک ایران عبور داده شوند.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب