در نشست تخصصی پتروپالایشگاه ها مطرح شد؛
عرضه اسناد فنی پتروپالایشگاه ها به جوامع علمی
به گزارش ایزو وب در نشست ارزیابی اقتصادی پتروپالایشگاه ها در اقتصاد ایران کارشناسان ضمن بررسی مشکلات پالایشگاه ها در کشور به بیان پیشنهاداتی به منظور اصلاح حکمرانی صنعت نفت پرداختند.
به گزارش ایزو وب به نقل از مهر، با عنایت به اهمیت بحث پتروپالایشگاه ها و ضرورت عبور از خام فروشی نفت، نشست ارزیابی اقتصادی پتروپالایشگاه ها در اقتصاد ایران بوسیله گروه تحلیلی پتروپال دانشگاه امام صادق برگزار شد و کارشناسان این حوزه به بیان نظرات خود درباره پتروپالایشگاه ها و مشکلات حکمرانی صنعت نفت کشور پرداختند. هدف باید بازدهی بالاتر باشد و نه ظرفیت بیشتر در ابتدای نشست مهدی نعمتی، مدیرعامل شرکت نفت و گاز و پتروشیمی رضوی عنوان کرد: پتروپالایشگاه به زبان ساده یعنی تلفیق پالایشگاه و پتروشیمی. یعنی یک پالایشگاه از طرفی نفت خام را بگیرد و الفین و سایر فراورده های شیمیایی را بدهد. وی ادامه داد: شاخصی در دنیا وجود دارد به نام شاخص همبستگی پتروشیمی و پالایشگاه که هرچه بیشتر باشد، درصد بیشتری از نفت خام به مواد پتروشمیایی تبدیل می شود و هرچه پایین تر باشد تکنولوژی ضعیف تری وجود دارد. به صورت مثال پالایشگاه آبادان ما که حدود یک سوم آن به ماده کم ارزش نفت کوره تبدیل می شود که حتی قیمت آن از نفت خام هم پایین تر است. هرچه پالایشگاه پیشرفته تر باشد به سمت نفت کوره صفر درصد می رود، کما این که متوسط نفت کوره آمریکا حدود ۳ درصد می باشد. نعمتی افزود: این که گفته می شود عصر نفت رو به اتمام است امکان دارد با وجود تنوع سبد سوختی و انرژی های تجدیدپذیر حرف درستی باشد اما نیاز دنیا به ماده و مواد شیمیایی هیچگاه کاهش پیدا نمی نماید. بنابر این عصر نفت به معنای سوخت امکان دارد تمام شود ولی به معنای پتروشیمی تمام نمی گردد. وی با تاکید بر این که باید در گام دوم انقلاب از خام فروشی عبور نماییم، اضافه کرد: غرض ما از خام فروشی تنها فروش نفت خام نیست بلکه گاز مایع، گاز طبیعی، نفتا، نفت گاز، میعانات گازی و… که ارزش افزوده پایینی دارند و باید در اولویت اول برای تکمیل زنجیره ارزش و پایین دست اینها فکری شود. به صورت مثال تبدیل پروپان به پ. پ که پی دی اچ نام دارد، در دنیا هم پرطرفدار هست و ۳۵ طرح تعریف شده و ما می توانیم به جای این که ال پی جی را بسوزانیم به این ماده با ارزش تبدیل نماییم. مدیرعامل شرکت نفت و گاز و پتروشیمی رضوی اظهار داشت: اولویت دوم هم این است که ما به جای این که دنبال حداکثر ظرفیت باشیم دنبال حداکثر سود باشیم و دنبال IRR بیشتری در پروژه ها باشیم. با این نرخ بازدهی باید به جوامع علمی سپرده شود که دنبال مینیموم کردن ظرفیت باشند. این تفکر که هرچه ظرفیت پالایشگاه پایین تر باشد صرفه اقتصادی ندارد غلط است. به صورت مثال پتروشیمی اراک نزدیک به ۱ میلیون تن در سال ظرفیت تولید دارد که با خوراک روزانه ۲۰ الی ۲۵ هزار نفتا تأمین می شود پس اگر سیاست ما پتروشیمی محور باشد مقیاس متوسط و کوچک هم می تواند صرفه اقتصادی داشته باشد. اسناد فنی و مالی پتروپالایشگاه های دولتی و خصوصی به جوامع علمی عرضه شود در ادامه نشست محمد ابراهیمی، عضو سابق هیئت مدیره تاپیکو اظهار داشت: آن چیزی که دنیا، بخصوص بعد از کرونا به سمت آن می رود این است که از پالایشگاه سوخت محور عبور کند و به سمت پتروپالایشگاه به مفهوم CTC یا همان تبدیل مستقیم نفت خام به مواد شیمیایی برود. همین هم اکنون ۳ الی ۴ واحد از این پتروپالایشگاه ها در چین درحال راه اندازی است و عربستان و اندونزی هم به این سمت رفته اند. وی با تاکید بر این که تعریف داخلی از پتروپالایشگاه باید مشخص شود، اضافه کرد: این سوال باید از کسانی که در داخل می خواهند پتروپالایشگاه بسازند پرسیده شود که دقیقاً مقصود شما از پتروپالایشگاه چیست. یعنی چقدر می خواهید فراورده سوختی و پتروشیمی بدهید. نخستین فایده ای که دقیق کردن تعریف دارد این است که تکنولوژی را مشخص می کند که باید از کجا خریداری شود و چقدر سرمایه لازم دارد. بعد از آن حجم سرمایه گذاری را مشخص می کند که در شرایط فعلی کشور به شدت مهم می باشد. ابراهیمی افزود: مسأله سوم نوع اجرای پروژه ها هست. با عنایت به این که ما تجربه موفقی در مدیریت مگاپروژه ها نداریم باید فضای بازار بین الملل در چشم انداز ۵ تا ۱۰ ساله پیشبینی شود. وی ادامه داد: نکته ای که بنده همیشه روی آن تاکید دارم این است که برای پیچیدن نسخه برای کشور باید ۳ مؤلفه را در نظر گرفت: اولاً تحریم. در واقع برنامه کشور را باید با فرض ادامه داشتن تحریم ها بست و معطل رفع تحریم ها نماند. دوما مشکل تأمین مالی و عدم سرمایه گذار خارجی و سوما دسترسی به تکنولوژی. با تمام این شرایط از پژوهشگران می خواهم برای ارتقای صنعت نفت کشور برنامه ریزی کنند و در این حوزه جایگاه پژوهشگاه صنعت نفت بسیار مهم می باشد. عضو سابق هیئت مدیره تاپیکو با تأکیدبر این که صنعت پالایشگاه داری در کشور ما دوران طفولیت خویش را می گذراند، اظهار داشت: بنده با درنظر گرفتن پیش فرض هایی که عرض کردم دو پیشنهاد برای برون رفت از وضعیت موجود دارم. اولاً باید فکری به حال وضع ناگوار پالایشگاه های موجود کرد. درصد نفت کوره و HIGH SOLFOR ما آنقدر بالاست که در دنیا بد نام شده ایم. اگر حجم سرمایه کل پالایشگاه های ما ۷۰ الی ۸۰ میلیارد دلار باشد، سالی ۱۰ درصد هم احتیاج به تعمیرات داشته باشد به معنای این است که باید برای نگه داشتن پالایشگاه ها در وضعیت فعلی باید سال ۵ الی ۶ میلیارد دلار سرمایه گذاری شود در حالیکه اساساً اقدامی در این حوزه نمی گردد. ایشان در ادامه اظهار داشت: اولویت دوم گسترش واحدهای کوچک پالایشگاهی با اهداف خاص که سرمایه اولیه و تکنولوژی پایینی هم می خواهد. به صورت مثال الآن در کشور ما نیاز شدیدی به لوبکات داریم که حالی که کلاً ۵ واحد لوبکات در کشور است و آخرین آن در سال ۷۱ راه اندازی شد. یا واحدهای پترولیوم کک که در صنایع آلومینیوم استفاده می شود و ما در صد سال قبل حتی یک واحد پترولویم کک در پالایشگاه هایمان نداشتیم. ابراهیمی اضافه کرد: در بحث پتروشیمی هم گام های بزرگی برداشته شده ولی متوازن نبوده است. پانزده سال پیش برای نخستین بار حرف PDH زده شد ولی هنوز هیچ اقدامی برای آن نشده است. از طرفی با راه اندازی پنج واحد دیگر متانول تا چند سال آینده، حجم تولید متانول ما به بیست میلیون تن می رسد. یک نفر توضیح دهد که برای این حجم متانول باید چه کرد. البته در دنیا واحدهای تبدیل تانول به اولفین وجود دارد که تکنولوژی آن هم از چین قابل تهیه است. عضو سابق هیئت مدیره تاپیکو ضمن اشاره به برنامه وزارت نفت در خصوص راه اندازی یک پتروپالایشگاه ۳۰۰ هزار بشکه ای اظهار داشت: از وزارت نفت خواهش می نماییم تعریف دقیق خویش را از پتروپالایشگاه و مطالعات جانبی این طرح را در اختیار جوامع علمی و کارشناسان بگذارد. همینطور از صاحبان طرح های پتروپالایشگاهی هم درخواست می نماییم اسناد فنی، مشخصات فرآورده های نفتی، IRR و منابع تأمین مالی و سایر مولفه هایشان را به صورت دقیق به جامعه علمی ارائه نمایند. به روزرسانی پالایشگاه های موجود اولویت دارد در ادامه شهروز ابوالحسینی، کارشناس بازار انرژی اظهار داشت: یکی از اشکالات اصلی صنعت نفت این است که مدیران ما به جای این که اقتصاد انرژی را بفهمند عموماً فنی هستند و به همین خاطر اقتصاد پالایشگاه های ما با چالش روبرو شده است. وی ادامه داد: در شرایطی که پالایشگاه های منطقه شاخص نلسون آنها بالای ۱۲ و ۱۴ است، برای ما به ۱۰ هم نمی رسد. میانگین درصد بنزین پالایشگاه های کشور با محاسبه ستاره خلیج فارس، ۲۳ درصد که البته گرفتار خطا هم هست ولی میانگین درصد بنزین پالایشگاه های آمریکا در سال ۱۹۶۴، ۶۴ درصد بوده است. به همین خاطر به نظر بنده ما باید اولویت مان را بروزرسانی پالایشگاه های موجود قرار دهیم. در واقع کاری که ما باید ده سال قبل انجام می دادیم را انجام ندادیم و نباید به یک باره به سراغ مرحله بعد رفت. ابوالحسنی اضافه کرد: در کنار بحث سرمایه گذاری و تکنولوژی، کارآیی را هم باید در نظر داشت. هم اکنون بعضی پتروشیمی ها وجود تخفیف خوراک و قانون استمهال خوراک و…ادعا می کنند که ضرر ده هستند، در حالیکه مثلا در کره با همان تکنولوژی و قیمت خوراک فوب سوددهی دارد. بنابر این باید کارآیی مدیریتی را هم مدنظر قرار داد. این کارشناس انرژی در انتها تاکید کرد: بحث سودآوری این طرح ها در زمان مطرح است و چه بسا اگر یک پروژه از ۵ سال به ۱۰ سال برسد مزیت خویش را از دست دهد و به همین خاطر مطالعات اقتصادی دقیقی باید صورت گیرد.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب