مدرک بگیریم که بیکار شویم؟
ایزو وب: یک کارشناس حوزه کار با اعلان اینکه باید نسبت به عرضه و تقاضای بازار دانشجو بپذیریم، بر ضرورت شناسایی نیازهای بازار کار هر شهر و استان اصرار کرد و اظهار داشت: امروز جوانان برای گرفتن مدرک دانشگاهی کلی هزینه می کنند بدون آنکه تجربه و شناختی از بازار کار داشته باشند.
ناصر چمنی در گفت و گو با ایسنا، درباب متناسب سازی رشته های دانشگاهی برمبنای آمایش سرزمینی، اظهار داشت: به طور قطع دانشی که در کنارش تجربه کاری نباشد، اثرگذاری لازم را در اقتصاد و رشد اقتصادی نخواهد داشت. بااینکه باید سالها پیش به سمت متناسب سازی رشته های دانشگاهی می رفتیم ولی معتقدم اگر این کار اتفاق بیفتد به سود بازار کار خواهد بود.
وی افزود: پیش از هر چیز ابتدا باید بازنگری و بازبینی درباب رشته شهرها صورت گیرد و نیازهای بازار کار هر شهر و استان شناسایی شود؛ سپس نسبت به استعداد و پتانسیل هر منطقه، رشته های دانشگاهی را تعریف نماییم.
چمنی اظهار داشت: متاسفانه گاهی مشاهده می شود در استانهایی که دارای معادن فراوان هستند، بجای رشته های مرتبط، در دانشگاه ها رشته های دیگر مثل دامپزشکی ارائه و بالعکس در جاهایی که پتانسیل صنعتی دارد، رشته های غیر صنعتی آموزش داده می شود.
این کارشناس حوزه کار با اشاره به آمار بالای بیکاری فارغ التحصیلان، اظهار نمود: صرفنظر از داشتن مهارت که لازمه کار است، گرفتن مدرک چه سودی دارد وقتی بازار کاری برای فرد نیست و باید بیکار بماند؟ امروز وقتی جوانان مملکت برای یک مدرک دانشگاهی کلی هزینه می کنند بدون آنکه مولفه های اصلی به لحاظ داشتن تجربه و شناخت بازار کار را داشته باشند، طبیعی است که نتوانند وارد بازار کار شوند.
وی با اعلان اینکه باید نسبت به عرضه و تقاضای بازار در دانشگاهها دانشجو بپذیریم، اظهار داشت: متاسفانه نگاه تعدادی از دانشگاهها به این مساله اقتصادی شده است. این که دانشجو بیاید، پول بدهد، مدرک بگیرد، توانست کار پیدا کند چه بهتر، نتوانست ایرادی ندارد.
به گفته چمنی، در تمام دنیا نسبت به نیاز بازار کار اعلام می شود که در کدام رشته ها چه میزان دانشجو پذیرفته شود چونکه بخش خصوصی نقش اصلی را در کارآفرینی ایفا می کند.
این فعال حوزه روابط کار اشاره کرد: بخش خصوصی در کشورهای دیگر برای افزایش راندمان و راندمان کار به دنبال کسانی می رود که راندمان بیشتری داشته باشند و چنین نیرویی را تامین می کند.
وی اظهار داشت: در این رابطه دوسویه، کارگر تلاش می کند به لحاظ علمی و فنی خودش را رشد بدهد و از رفاه و امنیت شغلی برخوردار شود، کارفرما هم تولید باکیفیت عرضه می کند و مشتریانش بیشتر می شود و ۱۰۰ کارگر خودرا به ۵۰۰ کارگر افزایش می دهد؛ پس اگر آمایش سرزمینی در رشته های دانشگاهی به وجود آید، آموختن و آغاز به کار کردن در هر محیطی را می توان مدیریت کرد.
منبع: ایزو وب
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب