استاد دانشگاه علامه طباطبایی:
کرونا به ۱۲۰ میلیون شغل گردشگری ضربه زد
عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی اظهار داشت: کاهش ۱۲۰ میلیون شغل گردشگری یکی از بارزترین اثرات همه گیری کرونا بود. این کاهش شغل معادل هفت برابر تاثیری که واقعه ۱۱ سپتامبر در این مشاغل ایجاد کرد، بوده است.
به گزارش ایزو وب به نقل از ایسنا، حمید ضرغام بروجنی در نشست «مدیریت توسعه و پایداری در عصر تحولات بنیادین» که به همت کمیته گردشگری هجدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت در دانشگاه علامه طباطبایی برگزار شد، درباره نقش دولت در توسعه گردشگری، اظهار نمود: حالا، دوران ارتباط میان نظریه و عمل است و انتظار نمی رود که دانشگاهیان مانند عاملان اجرایی در صنعت توریسم به عرضه راه کارها بپردازند. همواره هدف نهایی همه فعالیتهای انسانی، رسیدن به رفاه بوده است. از ۵۰ سال پیش بود که شاخصهای اجتماعی در تعریف رفاه نشر پیدا کرد و این سبب شد که تعریف این واژه از تمرکز محدود بر معیارهای عینی نظیر شرایط اقتصادی، مسکن، آموزش و بهداشت فراتر رود و شاخصهای پیچیده تری شامل اجزای ذهنی و شناختی را هم در بر بگیرد.
او اضافه کرد: خیلی از خصوصیت های مادی و اجتماعی شرایط زندگی مانند منابع فیزیکی، اشتغال، درآمد، مسکن و بهداشت به سادگی قابل اندازه گیری است، اما مؤلفه های ذهنی رفاه با افکار و احساسات فرد درباره زندگی و پاسخ های روانشناختی، مانند رضایت از زندگی اندازه گیری می شود. زندگی خوب با شرایط جسمی، اجتماعی، برآوردن نیازها و امکان ابراز شایستگی فردی ارتباط دارد. گردشگری هم فعالیتی در جهت جست وجوی رفاه است. خیلی از پژوهشها در ادبیات گردشگری نشان داده است که میان وضعیت مادی زندگی، یعنی متغیرهای اقتصادی و رفاه ذهنی، یعنی متغیرهای فرهنگی ارتباط وجود دارد، هرچند این ارتباط محدود است اما ارضای نیازهای اساسی برای تجربه رفاه مهم می باشد. در واقع کیفیت زندگی علاوه بر شاخصهای عینی تحت تأثیر شاخصهای ذهنی هم است.
ضرغام افزود: زندگی ما از راه تعاملات انسانی مانند کار، عشق و تفریح معنا پیدا می کند. این وجوه زندگی تحت تاثیر همه گیری کرونا تا حدی مختل شد. رشد فراگیر اساساً یک مفهوم اقتصادی می باشد که به شکلی ایجاد فرصت های برابر برای همه اقشار جامعه را فراهم و منافع حاصل از این فعالیت ها را عادلانه تقسیم می کند، ازاین رو رشد فراگیر با برنامه های توسعه حامی فقرا، ارتباط تنگاتنگی دارد.
این استاد دانشگاه بیان نمود: رشد فراگیر در نهایت باید به کاهش فقر و تبعیض بیانجامد، ازاین رو همه اقشار جامعه را در بر می گیرد. در واقع وضعیت نامساعد محرومترین افراد را می کاهد و در عین حال منافع ثروتمندان را هم در نظر دارد.
وی در ادامه خاطرنشان کرد: پروتکلهای بهداشتی در دوران همه گیری کرونا باعث شد که سفر ها و فعالیتهای تفریحی انسان ها تا حد زیادی متوقف شود. گردشگری صنعت بسیار صدمه پذیری است و همواره رویدادهای مختلف طبیعی و سیاسی بر آن اثر گذاشته است، اما در طول سال ها این صنعت تا حدی نسبت به این تهدیدها مقاوم شد، اما با انتشار کرونا تحول عمیقی در ساختار گردشگری به وجود آمد، در واقع این بیماری در مقیاس جهانی تاثیرات چند بعدی را به وجود آورد و سیستم های موجود را به چالش کشید.
ضرغام ضمن اشاره به صدمه شغلی حاصل از شیوع همه گیری کرونا در صنعت توریسم، اظهار نمود: یکی از بارزترین اثرات همه گیری کرونا کاهش ۱۲۰ میلیون شغل گردشگری بود. این کاهش شغل معادل هفت برابر تأثیر واقعه ۱۱ سپتامبر است و این کاهش اشتغال در طول تاریخ تابحال بی نظیر بوده است. هنوز نمی دانیم که کووید- ۱۹ چه تغییراتی در گردشگری و زیربنای آن بوجود آورده است؟ صاحبان مشاغل در صنعت توریسم باید بتوانند این تهدید را به یک نوآوری تبدیل کنند. آنها باید به سمت بهینه سازی و به کارگیری تجربه های خود بروند تا این صنعت ضعیف را باردیگر مقاوم سازند و از آن یک فرصت تحول آفرین ایجاد کنند. از آن جایی که بحران ها می توانند نقطه آغاز تحول باشند می توانیم انتظار داشته باشیم که تحول در گردشگری امری لازم است، اما متاسفانه هنوز در کشورمان شاهد آن نبوده ایم.
او اضافه کرد: با گسترش مضرات تغییرات اقلیمی در زندگی جوامع، بعید نیست که در آینده شاهد همه گیری های نوین دیگری باشیم و باید خویش را با این همه گیری ها سازگار نماییم. به هر حال صنعت توریسم با سکون کرونا در آینده رونق پیدا می کند، هرچه آرامش بیشتری در این همه گیری مشاهده نماییم تمایلات سفر و گردشگری هم گسترش پیدا می کند و رونق این صنعت در بخش داخلی کشور چشم گیر می شود.
ضرغام نقش دولت را در ایجاد هماهنگی میان سازمان هایی دانست که به شکلی ذی نفع هستند و در تشریح این فرآیند، اظهار داشت: باید شرایطی ایجاد شود که تنش سفر برای افراد به حداقل برسد؛ چونکه در شرایط معکوس افراد گردشگری داخلی را فراموش می کنند و ترجیح می دهند هزینه تفریح خویش را در کشورهای همسایه صرف کنند و ما این گونه شرایط را برای کشورهای همسایه فراهم می نماییم.
او بیان نمود: توسعه گردشگری از تصمیمات سیاسی جدا نیست و وابسته به دیدگاه های ایدئولوژیکی دولت ها است؛ باآنکه در حساب های ملی برای گردشگری جایی باز نکرده ایم، اما اگر حمایت های لازم دولتی برقرار و سرمایه گذاری شود، ما می توانیم عمیق تر و دقیق تر اثرات این بخش را در اقتصاد ملی شاهد باشیم.
این عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی افزود: در گردشگری پساکرونا فرصت های زیادی برای رشد گردشگری داخلی کشور وجود دارد و شرایط برای سودآورتر شدن این صنعت فراهم است. از سفارش های مهم برای توسعه گردشگری داخلی در پساکرونا ترغیب کارگروه های گردشگری برای توجیه منافع حاصل از فعالیتهای گردشگری می باشد تا امکانات اشتغال زایی و تعامل فعالیتهای مختلف را در این صنعت فراهم نمایند. اگر این کارگروه ها به چنین نگرشی برسند، فعالیتهای مفیدی را رقم می زنند، در این شرایط می توانند زمینه را برای جذب سرمایه های بین المللی هم فراهم نمایند.
وی اظهار داشت: از دیگر سفارش ها ایجاد گردشگری هوشمند، رشد رقابتی و مشاغل در سایه آموزش و مهارت آموزی است. انعطاف پذیری و تسهیل سفر و حفاظت از میراث فرهنگی مکان ها که تاکید سازمان ملل بر این مؤلفه ها بوده، هم سفارش شده است.
ضرغام بیان نمود: کرونا به ما آموخت که نمی توانیم همچنان متوسل به الگوهای پیشین رشد در گردشگری باشیم. امروز ما نیازمند داده های قابل اعتماد هستیم، ازاین رو همه گیری کرونا بی سابقه ترین چالش توسعه ای جهان است و نشان داد که باز هم میتوان با چنین بحرانی به توسعه یافتگی رسید.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب