سهم IPv6 در اینترنت ایران بازهم نزدیک به صفر
ایزو وب: بررسی داده های شبکه طی ۴۸ ساعت اخیر نشان داده است سهم IPv6 در ترافیک اینترنت ایران بازهم بدون تغییر محسوس در محدوده نزدیک به صفر باقیمانده است؛ وضعیتی که بگفته کارشناسان، فشار مضاعفی بر زیرساخت IPv4 و سامانه های NAT وارد کرده و مانعی جدی برای رسیدن شبکه اینترنت کشور به پایداری کامل بحساب می آید.
به گزارش ایزو وب به نقل از خبر آنلاین و بر طبق گزارش سیتنا، داده های تحلیلی شبکه نشان میدهد اینترنت ایران طی ماه های اخیر یکی از شدیدترین افت های استفاده از IPv6 را تجربه کرده است. در صورتیکه در نیمه اول دی ماه ۱۴۰۴ سهم IPv6 در ترافیک اینترنت کشور بالاتر از ۱۲ درصد ثبت شده بود، این رقم بتدریج کاهش پیدا کرد و الان در سال ۱۴۰۵ و پس از بازگشایی اینترنت طی روزهاب اخیر در محدوده حدود ۰.۱ درصد قرار دارد؛ موضوعی که در عمل به حذف IPv6 از سطح مصرف کاربران غائی منجر گردیده است.
پیگیری مجدد وضعیت ترافیک اینترنت ایران در ۴۸ ساعت اخیر نیز نشان میدهد این روند بازهم ادامه دارد و سهم IPv6 تغییر قابل ملاحظه ای نداشته است. به این ترتیب، بار اصلی ترافیک بار دیگر به IPv4 بازگشته؛ در صورتیکه زیرساخت IPv4 کشور وابستگی بالایی به NAT و خصوصاً CGNAT دارد.
کارشناسان باور دارند افزایش فشار روی IPv4 موجب بالا رفتن بار پردازشی روترها و دروازه های شبکه شده و همین مسئله می تواند پایداری اتصال کاربران را تحت تأثیر قرار دهد. این وضعیت خصوصاً در شبکه های موبایل نمود بیشتری دارد؛ جایی که اپراتورها قبل تر قسمتی از ترافیک خودرا بوسیله IPv6 یا ساختار Dual Stack مدیریت می کردند اما حال حدودا تمام بار ارتباطی به IPv4 منتقل شده است.
نتیجه این شرایط، افزایش تأخیر، کندی در برقراری اولیه اتصال و بروز قطع ووصل های مقطعی خصوصاً در ساعات پرترافیک عنوان می شود. همین طور با افزایش تعداد نشست های هم زمان IPv4، احتمال بروز Timeout، افت کیفیت اتصال های پایدار و ناپایداری ارتباطات طولانی مدت بیشتر شده است.
در لایه خدمات نیز حذف IPv6 اثر قابل توجهی بر کیفیت ارتباطات گذاشته است. خیلی از شبکه های توزیع محتوا (CDN) و سرویسهای ابری بصورت طبیعی قسمتی از ترافیک خودرا بوسیله IPv6 و مسیرهای بهینه تر منتقل می کنند. با حذف این مسیرها، بار ترافیک به IPv4 منتقل شده و مسیرهای ارتباطی شلوغ تر و کم بازده تر شده اند.
این مسئله خصوصاً در سرویسهای حساس به تأخیر همچون VPN، بازیهای آنلاین و ارتباطات بلادرنگ تأثیر مستقیم دارد. وابستگی کامل به IPv4 و افزایش ترجمه آدرس در CGNAT، کیفیت این خدمات را کاهش داده و ناپایداری بیشتری به وجود آورده است.
کارشناسان شبکه باور دارند تا آن زمان که IPv6 به طور گسترده و پایدار در شبکه اینترنت ایران فعال نشود، رسیدن به پایداری کامل و کاهش فشار ساختاری روی زیرساخت ارتباطی کشور دشوار خواهد بود. از همین رو، برگشت IPv6 و توسعه مجدد آن باید بعنوان یکی از اولویت های مهم در مدیریت و توسعه شبکه اینترنت کشور مورد توجه قرار گیرد.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب